... NIET het ontslag van Marc -sportleider- Degryse (Jan, ze hadden je vorig jaar moeten houden en de kansen geven die je verdiende dan was men nu geen twee jaar kwijt geweest)
... moeten we onthouden van de afgelopen sportweek ...
... WEL de topmomenten die twee "kleinere wereldsporten" ons bezorgd hebben dit weekend. Kleinere wereldsporten waarin ons landje er in slaagt de toon aan te geven.
Zo was ik zaterdag toeschouwer op het Golden Highjump Gala in Brussel. Quasi alle wereldtoppers waren aanwezig op dit speciaal voor Tia Hellebaut opgezette 'hoog'staand feestje.
Veel sfeer in de zaal, elke springster begeleid door haar favoriete muziekje...de omstandigheden waren aanwezig...nu de prestaties nog... Als je dan weet dat heel de zaal zit te wachten op jouw prestatie én als je dan, zoals Tia deed, het kan afmaken in de allerlaatste sprong (met een beste wereldjaarpresatie van 2m00 én een verbetering van het Belgisch Record) dan ben je een wereldtopper! Niks ploegtaktiek....enkel jezelf met als enige hindernis de lat...een (h)eerlijke sport.
En zeggen dat de Franstalige bobo's van Atletiekbond dwars gingen liggen bij het voorstel om de Gouden Spike uitzonderlijk aan twee atletes toe te kennen. (Kim en Tia). We hebben eindelijk na zoveel jaren eens Europese kampioenen, laten we ze dan beiden het respect geven dat ze verdienen ! Arm Wallonië....
Tweede hoogtepunt van het weekend was het Wereldkampioenschap "om 't er 't meeste Belgenvallen".
Wie vooraf twijfelde aan een zoveelste Belgische Wereldkampioen werd voor gek verklaard. Na een paar minuten wisten we al beter. Beste man van de koers, Bartje Wellens, vond plots een afbakening op zijn weg en smakte met een rotvaart tegen de beton. Terwijl er de weken vooraf zoveel gedaan was om de veiligheid van het parcours optimaal te maken ... nooit eerder was het zo veilig ... toeschouwers achter dubbele afsluiting en wat nog allemaal ... en dan doet een ongelukkig maneuver van een tv-motard de droom van Bart naar de vaantjes en sleurde meteen ook Sven mee naar een mentaal dieptepunt. Knap van Bart dat hij zich terugvocht naar een vierde plaats...maar wat koopt hij daarmee...behalve veel respect van ondergetekende. Hun valpartijen waren de voorbode van nog meer Belgisch onheil ... Vervecken, Commeyne, nogmaals Nys, ... allemaal maakten ze onzacht kennis met de Belgische bodem ...Maar eind goed al goed .... want in tegenstelling tot zijn normale manier van koersen moest Erwin Vervecken nu zelf kampen voor elke meter winst op de koplopers. Dat hij daarin slaagde bewijst dat hij wel degelijk dé kampioenschapsrenner van de voorbije 12 jaar is. 3 titels en quasi steeds een podiumplaats, doe het maar na. Ondanks deze portie dramatiek voor sommige landgenoten was dit best een aardig 'kijkstukje' waar het tot de laatste bochten spannend bleef.
Twee dingen moeten me toch nog van het hart:
- Jammer dat er zoveel 'dwaze loeiende supporters' (al heb ik moeite om ze supporters te noemen) hun frustraties moeten uitschreeuwen op moment dat er eens een buitenlander op kop rijdt. Wees blij dat ze er nog zijn, de buitenlanders die proberen de overmacht van onze Vlamingen te doorbreken. Wees blij dat zij zich niet bij voorbaat gewonnen geven. Wees blij dat zij wel beschaafd zijn gebleven...en ga zelf beschaamd naar huis.
- Geef ons neutrale wielercommentatoren en niet de 'Michellen en Karl'tjes' die lyrisch worden als ze de exploten van de "helden van het peleton" mogen beschrijven ... allemaal in de hoop te mogen behoren tot de 'intimi' van deze renners. Hopen dat ze deelgenoot worden in de geheimen van het peleton...en daar vervolgens voor de rest in alle talen over zwijgen. Hopen dat ze het boek mogen schrijven van onze helden, de ploegvoorstelling mogen presenteren, emails schrijven ter verdediging van misstapjes,...
Heren geef ons eerlijke neutrale commentaar en hou de rest van uw verhalen voor aan den toog...

