De afgelopen drie jaar heb ik me met hart en ziel ingezet voor de jeugdwerking van de Mechelse wielerclub "De Dijlespurters". Een jeugdwerking die drie jaar geleden quasi onbestaande was. Op die drie jaar is heel wat uit de grond gestampt. Niet enkel op sportief vlak, ook op bestuurlijk vlak heb ik meer dan mijn steentje bijgedragen. Een opsomming is hier echter niet op zijn plaats... eigen lof stinkt hé...en het artikel zou te lang worden... :-)
Sinds oktober 2009 is hier echter een einde aan gekomen hoewel ik nog lang niet aan het einde van mijn latijn was als het ging over optimalisatie van de werking.
Simpelweg gezegd komt het neer op het feit dat de "oude garde" geen "indringer" duldt. En zeker al niet als die "indringer" dan door zijn werking een grote zichtbaarheid heeft.
Als er dan nog allerlei manipulaties gebeuren om bepaalde postjes in te vullen door de "oude garde" dan weet je het ook wel.
Als persoonlijke ambities van de "oude garde" zwaarder wegen dan het vertrouwen geven aan iemand die verantwoordelijk was voor de jeugdcoördinatie (ik) dan weet je het ook wel.
Als een ancien meer kritiek heeft dan goede woorden voor mijn werking... en als je dan ziet dat diezelfde "ancien" nauwelijks (vernieuwend) werkt binnen zijn groep... dan weet je het ook wel...
Als weer diezelfde "ancien" zich vragen stelde bij het feit dat ik een Trainer B cursus wou gaan volgen en aansluitend de renners - vrijblijvend - kon bijstaan in hun trainingsplanning (renners hebben geen schema's nodig)... dan vraag ik me af of die man nu wél gezwegen heeft bij het binnenhalen van een trainer B....
Als men meer waarde hecht aan commentaren van ouders die "achter mijn rug" (telefonisch) gemeld worden aan een bestuurslid... en als dat bestuurslid en bij uitbreiding quasi het ganse bestuur dit ook doet... dan zegt dit veel over de "lafheid" van bepaalde ouders als over het gebrek aan moed van het bestuur om een afgesproken visie te verdedigen.
Als mensen waarmee je al jaren samenwerkt - en die dus perfect zouden moeten weten welke mijn visie was - er niet in (willen) slagen om binnen de 11 dagen een antwoord te geven op bepaalde eenvoudige vragen die ik heb... dan weet je het ook wel.
Als men maar blijft terugkomen op bepaalde acties die ik in de loop van het jaar - met medeweten van de Raad van Bestuur - heb ondernomen en meermaals heb verantwoord... dan weet je het ook wel.
Noch voor noch na mijn ontslag heb ik geen enkel feit en geen enkele (bestuurs)naam genoemd tegen wie dan ook....
Als je dan hoort dat een bepaald bestuurslid - en niet de minste - nadien stevig aan achterklap doet over mij (prive zaak)... dan weet je het ook wel. Dit laatste heeft mij geraakt tot in het diepste van mijn ziel.
... dan kan ik alleen maar blij zijn ontslag gegeven te hebben.
Maar vermits ik ....
.... er sterk van overtuigd ben dat de visie die ik heb een heel goede visie is ...
.... ik ongeloofelijk graag mét en voor jongeren werk... ongeacht hun prestatieniveau ...
wil ik terug een actieve rol vervullen in het jeugdwielrennen.
Ik heb het voornemen om in 2010 een plan uit te werken via dewelke ik hoop dit te kunnen realiseren... en wie mij kent weet dat als ik eenmaal een plan heb ....
