Gedecoreerd...

Vandaag - doorheen een postkaartenlandschap (want alles wit) - naar Zolder getrokken. Naast het autocircuit heeft de Vlaamse Wielerschool hier ook een Limburgse afdeling. Deze wordt geleid door ex-Rabobanker Marc Wauters. Omdat hij het voorbije jaar ook de opleiding "Initiator Wielrennen" heeft gevolgd werden alle geslaagde cursisten ginds uitgenodigd om hun diploma af te halen.

Deel 2....

.... van het weerwoord komt er niet ....

Vandaag een tante gaan begraven. In onze jonge jaren zagen we elkaar al wel eens op een kerstfeestje dat door een andere tante van de grote familie Laerte werd georganiseerd. Wanneer zulke gelegenheden dan wegvallen verwateren ook die familiale contacten. Ze blijven dan beperkt tot trouwpartijen en begrafenissen. Wanneer je dan op een dag zoals vandaag al die vertrouwde gezichten terugziet en een beproefde familie steun ziet vinden bij elkaar dan wordt al het andere naar de achtergrond verdrongen. Wordt plots weer veel minder belangrijk en gerelativeerd.

Tweede reden om geen energie of woorden meer te verspillen aan iets waar toch niet meer aan te veranderen valt en er definitief een dikke streep onder te trekken is een reactie die ik ontvangen heb van iemand die heel wat zou kunnen betekenen voor de club. Maar gezien studies uiteraard voorgaan zal dat de komende periode wat moeilijker worden. Bedankt voor je steun !

“Every day you (may) make progress. Every step may be fruitful. Yet there will stretch out before you an ever-lengthening, ever-ascending, ever-improving path. You know you will never get to the end of the journey. But this, so far from discouraging, only adds to the joy and glory of the climb. (…) Don't give them what they want. Just ignore them, if they ask you straight up just tell them what it actually was, maybe go into a little detail to bore them, they'll get bored and leave you alone.”

Waar ging het uiteindelijk over ?

Teamplayers....

Aanleiding voor dit stukje : een artikeltje (hier kom ik bij een volgende gelegenheid nog wel eens op terug) op de website van één van onze (bijna ex-) rensters . Deel 1 van mijn reactie hierop ...

We staan op een keerpunt met de rennersbegeleiding bij onze Dijlespurters. Van een trainingsbegeleiding die onderdoorzichtig was, niet aangeboden werd aan iedereen en daarbovenop nog regelmatig bepaalde vertrouwensrelaties niet respecteerde gaan we vanaf nu over - zeker al voor de Miniemen, Aspiranten en Nieuwelingen - naar een systeem waarbij de renners centraal staan en de begeleiding ten dienste staat van hen. Aanbod vrij voor iedereen. Geen verplichting maar wel zo transparant als water. Wij zoeken teamplayers (M/V met talent, maar vooral met veel zin om een mooie sport te beoefenen) die samen met ons het uitgestippelde pad willen bewandelen. Geen verborgen agenda's. Geen voorkeursbehandelingen. Geen trainer wiens motto het is "Al wie doet wat ik zeg zal er komen" maar wel begeleiders die renners aanmoedigen hun sport op een gedegen manier te beoefenen. Kansen geven aan iedereen. Iedereen gelijk.
Laat dat de nieuwe stijl van de Dijlespurters zijn.
Het vraagt moed om reeds bewandelde paden af te sluiten en een nieuwe richting in te slaan maar ik merk die wil zeker bij het huidige bestuur.

PS. Laat duidelijk zijn dat ik zowel de blijvende als de vertrekkende renners (want het is niet daarmee dat je problemen hebt...) het beste toewens voor de komende seizoenen !!!