woensdag 3 maart 2010

Ick mach fauwten maaken

Vanavond naar een infoavond geweest van de CM.  Belangrijkste les staat in de titel.

Werk maken van ... werk...

Na een lange donkere periode is het tijd om een aantal keuzes te maken die bepalend zijn voor de toekomst.  Lees je een aantal recente artikels op deze blog er op na en je zal er al een aantal ontdekken.  
Ook op gebied van "werk" is een eerste stapje gezet om trachten terug licht te doen schijnen. Vage woorden, maar het is dan ook nog vaag op deze moment.

zaterdag 27 februari 2010

Last Minute met zes snaren

Vandaag werden we op de valreep uitgenodigd om 's avonds een concert bij te wonen van één van 's werelds bekendste gitaristen, de Nederlander Harry Sacksioni.  Om eerlijk te zijn kon ik me van hem geen werk voor de geest halen. Maar onder het motto dat je alles minstens een keertje moet uitproberen gingen we er naartoe.
Dat de man dit jaar zestig wordt was er niet aan te zien.  Recent werd hij door de Nederlandse koningin gevraagd een optreden te geven voor meer dan 1000 statige mensen.  Diezelfde koningin gaf hem i.p.v. een koninklijke buiging zowaar een knipoog.
Vandaag een kleinschalig optreden ( 100 man ?) in een prachtige zaal van het Urselinneklooster in O.LV.Waver ( vooral bekend om zijn Wintertuin ).  Kleinschalig maar wel met een enthousiasme als was het voor 1000 man.  En dat is klasse.  Jongeren die dit weekend bij hem een masterclass gitaar volgden en het concert bijwoonden staken meermaals hun armen de lucht in en maakten het - vooral van op rockconcerten bekende - duivelsteken.  Een man die dus duidelijk ook jongeren kan... begeesteren... verdient mijn respect.
Bedankt aan C & J  voor de uitnodiging !

vrijdag 26 februari 2010

Project codenaam "CTL"

Sinds een paar weken is de goesting er stilaan terug om "iets aan te pakken".  Actie via fitness was er eentje van.

Als tweede wil ik vandaag starten met het nadenken over iets dat ik als codenaam "Project CTL" heb genoemd.  De inhoud zal nog vaag blijven tot de dag dat alles rijp is om er mee naar buiten te komen of om het af te blazen.  Ik hoop op het eerste.  Over wat het gaat wil ik nog niet helemaal onthullen maar een indicatie vind je zeker in een eerder artikel op deze blog.  Einde maart moeten de ideeën op papier staan.  Vanaf dan hoop ik dat een aantal mensen deze ideeën eens kritisch willen bekijken, aanpassen en ... mee op de boot springen... want alleen kan je niets realiseren...

Wordt de komende weken hier zeker vervolgt....

vrijdag 19 februari 2010

Geen Schwarzenegger...

Terug op de fiets "kruipen" zegt me nog niks.  Maar na bijna 5 maanden "sportloos" te zijn geweest kreeg ik vorige week terug zin om "te bewegen".  Lopen zit er niet meer in omdat de knieën onvoldoende meewerken. Met de vrieskou nog in het lijf wordt het de komende maanden indoor werken aan de conditie. Naar de Fitness dus.  Passage Fitness in Mechelen.  Ne Schwartzenegger moet ik niet worden, aan de algemene conditie werken des te meer.  Al twee maal gezweet deze week....

dinsdag 16 februari 2010

I Dreamed a Dream

Dromen en verwachtingen heeft iedereen.  Ze realiseren is iets anders.
Van een kleurloos vrouwtje dat door niemand serieus werd genomen doorstoten naar iemand waarvoor je mond openvalt van verbazing.  Dit gebeurde door Susan Boyle in Britain's got talent 2009.  En net zoals het vorig artikel geef ik ook deze gebeurtenis hier een plaats omdat het weer met ... begeesteren te maken heeft.
Les Miserables heb ik twee maal als musical live gezien.  Ben dus een fan, vooral van Hans-Peter Janssens.  Maar wat deze dame toonde was ook fenomenaal.
Bekijk het hier.

zondag 14 februari 2010

What a feeling...

Het vorig artikeltje ging over sporters die het beste van zichzelf geven.  In de eerste plaats voor zichzelf.  Secundo kan het publiek meegenieten van grandioze prestaties.

Ook op niet sportief gebied - al moet ook hier je conditie optimaal zijn - gebeuren (verleden tijd) er machtige dingen. Onderstaand een filmpje van mijn favoriete groep.  Ik ging die ooit eens bekijken... echter... Freddy Mercury besliste er anders over.
Als je op zo' manier mensen kan begeesteren van de Noordpool tot de Zuidpool... "what a feeling" moet dat niet zijn daar op dat podium... en daar draait het voor mij eigenlijk ook allemaal rond : mensen begeesteren, enthousiast maken, in zichzelf laten geloven, ... helaas is dit al te vaak whiseful thinking.

zaterdag 13 februari 2010

Vlam

Wanneer waait hij uit vroeg je je als kind wel eens af.  Dé vlam die gedoofd zou worden - dat mag toch niet.  Het is immers een eeuwige vlam.  Maar gelukkig reizen er vier reservevlammetjes mee - allen ontstoken in Griekenland - achter de drager van de Olympische toorts.  Deze Olympische vlam vertegenwoordigt respect, vriendschap en vooruitgang.

Vannacht in Vancouver was het weer zover.  52000 mensen verenigd in één stadium om het grootste sportevenement op aarde op gang te schieten.  Hier kan niks tegenop.  Duizenden atleten die zich jaaaaaaaren hebben voorbereid op deze Spelen.  Europese, zelfs Wereldkampioenschappen waren enkel tussenstops in hun jacht op een selectie.  Profsporters voelen volgens mij deze Olympische spirit niet of nauwelijks.  Uitzondering hierop is o.a. Sven Nys die wel begrepen heeft waar het om draait.

Het gevoel dat je meemaakt als je als atleet een openingsceremonie mag meemaken moet onbeschrijfelijk zijn.  Samen leven - tussen wereldsterren - in het atletendorp.  Vanuit je eigen ervaring weten welke soms onmenselijke inspanningen - denk maar aan spartiaanse voorbereidingen van Robert Van Walle - je concurrenten hebben moeten doen creeërt een gevoel van samenhorigheid.

En dan is er nog Jacques Rogge, het grootste sportproduct dat België ooit heeft voortgebracht.  Toen ik jong was - lang geleden - ben ik hem beginnen volgen bij zijn eerste stappen in het BOIC.  Toen voelde je al dat dit niet zijn eindstation ging zijn.  Geleidelijk aan klom hij op op de internationale sportladder.
Een gentleman: voorkomend, respect gevend en ontvangend.  Ambitieus maar niet zelfingenomen.  Voor mij : dé Grootste Belg.

Helaas was er nog voor de officiele opening ook dit tragische trainingsincident.

vrijdag 12 februari 2010

Syberië in België

Als Martin Heylen nog eens terug ( derde maal dan ) naar Syberië moest gaan dan kan hij zich een lange verplaatsing besparen.  Simpelweg naar Brussel trekken is al voldoende.
Vandaag was de Vierarmentunnel afgesloten voor alle verkeer omdat men .... stalactieten moest verwijderen.  Hilarisch.

maandag 1 februari 2010

In afbouw ?

Wou zonet even naar de websites of blogs van enkele Dijlespurters gaan kijken.  Tot mijn verbazing zijn de linken naar de sites van deze renners op de website van de club verwijderd en dit zonder mededeling.  Een zoveelste teken dat de renners niet centraal staan ?
Daarnaast vind ik ook onder de rubriek foto's geen enkele foto (van de ca 200) meer terug die ik vorig jaar genomen heb en doorgestuurd.  Er staat maar één collectie meer.... eentje van de webmaster zelf...

Hoe laf kan een mens zijn....

Zo nu en dan zal ik hier een aantal dingen de revue laten passeren waar sommige mensen eens kunnen over nadenken.. of beter gezegd "zouden moeten over nadenken".  Haalt het veel uit dat dit hier staat ?  Wordt iemand daar beter van ?  Neen, maar onrechtvaardigheden in mijn richting mogen volgens mij wel benoemd worden.  Zeker als men weet dat weeral "sommige" mensen de voorbije maanden niet hebben nagelaten om de dingen naar hun hand te zetten door flagrante onwaarheden over mij wijd en zijd rond te bazuinen.  Lees vooraf dit artikeltje ook maar eens.

Zo stelt een eminence "grise" ploegleider - die op basis van zijn koersverleden denkt de wijsheid in pacht te hebben - niet in te zien waarom ik met de groep een training moest gaan doen op het circuit van Zolder en dan nog een spagetti gaan eten ook.
Mijn antwoord : Er zal waarschijnlijk geen rechtstreekse sportieve meerwaarde zijn door deze training.  Maar dit was wel weeral een middel om te werken aan een groepsgeest.  En te zien aan het aantal renners en ouders die meegingen - we waren met 34 ! -  was er toch wel interesse. Zijn klacht over het gaan eten van een spagetti zal ik eens heel snel counteren.Vandaag  kwam de uitnodiging van de persvoorstelling binnen.  Weet je wat ik daarop lees " het lidgeld van 25 euro verlies je niet omdat er in de loop van het seizoen als eens overgegaan wordt tot het aanbieden van een consumptie, een spaghetti....."  Wel wel wel... een spaghetti zeg... als dit het standpunt is van de club, waar ben ik dan over de schreef gegaan ?   Weet je wat ik deed ?  Voor elke categorie hield ik bij welke de inkomsten van de lidgelden waren.  Elke uitgave die ik deed (drankje, spagetti,..) noteerde ik zodat ik wist hoeveel geld er nog beschikbaar was.  Concrete cijfers: er was 950 euro aan lidgeld binnengekomen en ik sloot het jaar af met nog een overschot van 411 euro.  Heb ik dan overdreven in de uitgaven ????    Cijfers liegen niet, mensen daarentegen....    Diezelfde "ervaren" ploegleider vond het erover dat ik zulke detailrekening bijhield.  Hij zei dat hij dat niet deed.  Hij gaf ook wel (lid)geld uit, maar dan op een andere manier.  Hij zei: "Als er na een koers wordt samengezeten in een bv. cafe dan trakteer ik daar ook aan de renners en als er dan nog ouders ofzo bijzitten dan geef ik er die ook ene.  Ik zal nadien de volledige rekening wel bij de secretaris binnenbrengen".   Wel wel wel... dat zijn zo van die politieke trukken om je populariteit "te kopen"....   en oh ja, het beloofde etentje aan de geselecteerden voor het Belgisch Kampioenschap heb ik zelf betaald... 100 euro uit eigen zak...

Een ander met de club vergroeid bestuurslid verkondigd ook aan jan en alleman dat een "depressie" gelijk staat met "ziek in de kop zijn".  Dat mannetje hoeft op geen goed woord van mij meer te rekenen hoewel hij jaren mijn vertrouwen heeft gehad. En dat allemaal om te verdoezelen dat er geen zinnige argumenten zijn om mijn werking te bekritiseren.  Weet je dat één van zijn steeds weerkerende uitspraken naar mij toe was "je kunt geen kritiek verdragen".  Sloganeske taal noem ik dat.  Want als ik dan vroeg om hier voorbeelden van te geven dan stond men met de mond vol tanden.  Ik ben niet perfect, weet ook waar het beter kan en kom hier zelfs openlijk voor uit op bv. een rennersvergadering.

Vorig jaar heb ik voor de club een tent aangeschaft.  Ik zal ook even vertellen waarom en hoe dit tot stand gekomen is.  In 2008 was ik nog geen ploegleider bij de Nieuwelingen maar moesten we wel regelmatig met mijn zoon deelnemen aan interclubs.  Daar waar andere ploegen voor de wedstrijd centraal verzamelden waren de Dijlespurters her en der verspreid en klikten in groepjes samen.  Er was er zelfs eentje die op zijn eentje bleef.  Ook de ouders kwamen nauwelijks met elkaar in contact.  Naar een interclub ga je normaal in teamverband toe maar daar was dus bij de Dijlespurters niets van merkbaar.
Afgelopen seizoen was mijn eerste (en enige) jaar als Nieuwelingen ploegleider.  Terwijl de eerste interclub (het was dan ook nog een vierdaagse) naderde vroeg ik me af hoe we als "groep" naar die Ronde moesten.  Toen ontstond het idee van een centraal verzamelpunt waar renners en ouders zowel voor, tijdens als na de koers terechtkonden.  Een tent leek mij ideaal.  Mijn streven was om dit te realiseren zonder dat dit de club geld koste.  De tijd dringde want we waren op een paar weken voor de start van de Ronde.  Voor ik ook maar enige actie heb ondernomen heb ik mijn idee overgemaakt aan diegenen die het moesten weten en van wie ik feedback verwachtte.  Dit zijn de leden van de Raad van Bestuur én onze hoofdsponsor !  Van niemand heb ik het signaal gehad dat dit niet mocht doorgaan.  Ik ben dan van start gegaan met sponsors te zoeken en heb het initiatief toegelicht op de eerstvolgende bestuursvergadering waarop meer mensen aanwezig waren dan enkel de Raad van Bestuur.  En zoals steeds is er op die vergadering ook geen negatief woord gevallen maar nadien  aan de "toog van het clublokaal" is er een hele hetze gestart (ik was daar niet bij aanwezig).  Ondanks het feit dat ik heb uitgelegd welke mijn werkwijze was en wie allemaal vooraf was geïnformeerd en bevraagd slaagden de twee hoger vermelde personen erin om dit item telkens opnieuw ter sprake te brengen.   Uit de situatie lerend heb ik gezegd dat ik in de toekomst nieuwe initiatieven eerst op de uitgebreide vergadering ter sprake zou brengen (en dus niet enkel de leden van de Raad van Bestuur).  Met andere woorden, ik heb me aangepast !  Nadien is er nog één van de sponsors die hadden toegezegd voor 300 euro afgehaakt waardoor ik met een tekort zat.  Volgens hen omdat de rekening vrij laat kwam... (wie zou daar niet blij mee zijn...) maar volgens mij eerder omdat hun renner naar een andere club overging....

De stage in Spanje... daar zal ik het ook even over hebben.  Ik ben vorig jaar als toerist meegeweest.  Ik had vooraf met de organizator/ploegleider afgesproken om geen "commentaar" te geven over de werking ginder ter plekke.  Dat ging mij niet lukken zei hij.... wel nu... noch tijdens de stage noch nadien heb ik ook maar enige commentaar gegeven. Tijd nu om de schade in te halen dus....
* Trainingen die op tijd begonnen waren een zeldzaamheid, zelfs starten met een uur vertraging was erbij.  Maar ja als je vooraf zelf verklaart dat het sportieve op de tweede plaats komt en dat de avondlijke aktiviteiten aan de bar belangrijker zijn dan is dit niet verwonderlijk....
* JVH vond dat de renners ginder elke dag moesten trainen.  Als ik dan weet wat de meesten trainen als ze thuis zijn dan is het duidelijk dat je aan overtraining doet.  Maar ja, als je het niet belangrijk vind om trachten op te volgen hoe je renners trainen dan is dit niet verwonderlijk...
* Als je met een groep vertrekt waar ook Nieuwelingen bijzitten en je vertrekt voor een training van 2 uur en je laat die dan bewust uitmonden in een training van meer dan 4 uur - op een zwaar parcours - dan is het niet verwonderlijk dat een aantal renners nu aanhalen dat ze niet meer meegaan omdat het vorig jaar te zwaar was...
* Als men mij afgelopen september zegt dat de stage van 2010 misschien doorgaat maar dat het dan zeker zonder de Nieuwelingen zal zijn want dat die daar toch geen baat bij hebben ... dan frons ik toch eens mijn voorhoofd als ik dan lees dat de Nieuwelingen nu toch mee "mogen"... of... zou het financieel misschien interessanter zijn om ze mee te nemen.... en verkracht men dus de sportieve waarden....

Altijd repect gehad voor de nieuwe begeleider van de Miniemen en Aspiranten en dat weet hij.  Maar hij is toch veel van zijn glans kwijtgespeelt.  Hij zat al meer dan een jaar in het bestuur en woonde dan ook de bestuursvergaderingen bij.  Wel, op deze vergadering heb ik hem nauwelijks iets horen zeggen, en al zeker over mij niets.  Een vergadering dient toch om alles te bespreken vermoed ik??  Als ik dan ten tijde van mijn ontslag een uitspraak van hem lees die hij via mail verstuurd heeft (uiteraard niet aan mij ...) dan vind ik dit laag bij de grond.    Ik citeer een klein stukje "....deel ik niet alle meningen en standpunten van Marc" .  Met die uitspraak kan ik leven ALS ze aan mij gericht zou zijn want dan kan erover gepraat worden... maar als hij het doet via een mail waarin ik zelf geen partij ben dan zou het misschien wel eens kunnen zijn dat hij zijn kans zag om een plaatsje te veroveren???

Eén van de verwijten die "men" maakte was dat ik teveel hooi op mijn vork nam.  Wat zie ik nu gebeuren... wat zit er allemaal bij één persoon : ploegleider, beheerder website, kledijbeheer, backupsecretaris,... zijn dat dan niet teveel postjes bij één iemand ?

Weet je ... ik zou gerust een publiekelijk debat durven aangaan waar "men" zijn grieven richting mij kan afvuren en ben gerust dat ik nagenoeg alles kan counteren op basis van feiten.  "Openbare" feiten uiteraard en niet de feiten waar "men" het best in is nl. 'toogklap"...

....wordt ongetwijfeld vervolgd....

donderdag 14 januari 2010

Marginale... Karl...

Sportjournalist Karl Vannieuwkerke bestempelt het veldrijden als een marginale sport. Er zitten grote stukken van waarheden in maar...
Ik ben nooit een fan geweest van Karl's werk.  Noch zijn commentaren noch zijn houding kunnen mij bekoren.  Als voorbeeld dit zinnetje uit zijn artikel " De invloed van de media en vooral de aandacht van de televisie heeft de populariteit van de sport groter gemaakt dan de cross eigenlijk verdient." Ik zou dit zinnetje willen invullen als " De invloed van de media en vooral de aandacht van de televisie heeft de populariteit van Karl Vannieuwkerke groter gemaakt dan Karl eigenlijk verdient."  Is het niet deze Karl die dank zij zijn verschijningen op TV ervan profiteert om elk jaar het land rond te trekken met zijn show "WIELERJAAR 2009 met Les Supappes".  Verder schnabbelt hij lustig verder door zijn medewerking aan bv. ploegvoorstellingen of het schrijven van boeken. Zou hij nadien dan nog neutraal kunnen zijn ?
Bottomline: Ik ben niet geïnteresseerd in de persoonlijke mening van journalisten.  Zij moeten zich beperken door objectief commentaar te geven op gebeurtenissen.  Het is dan aan de kijker of lezer om zich een opinie te vormen.

dinsdag 12 januari 2010

Angst

Angst voor het één...
Angst voor het ander...
Angst dat het zo blijft...
En mijn gevoel niet veranderd...

Angst voor de dood,
Angst voor het leven...
Angst dat er niemand is,
Die ik wat heb te geven...

Angst dat ik hier ben...
zonder enig doel...
Angst dat iedereen...
toch niet snapt wat ik bedoel...

vrijdag 8 januari 2010

Grove borstel

Het zoveelste "bewuste misverstand" aan de top van de voetbalbond.  Rode Duivels spelen oefeninterland tegen Noord-Ierland. "Nee" zegt bondscoach Advocaat in de schoot van de voetbalbond, het moet tegen Ierland zijn. Echter, via een lek  komt dit in de media en slagen Advocaat, de bond en het voetbal weer een belabberd figuur.

Nu, Advocaat is binnengehaald om de Duivels terug naar resultaten te loodsen.  Hij kreeg daarvoor quasi carte blanche.
Een heel herkenbare situatie....  Als je verantwoordelijkheid krijgt moet je die ook nemen en zijn het niet de anderen die de richting bepalen of die via lekken (toogpraat) je werking ondermijnen.
Advocaat vraagt dus terecht om de "verwijdering van het lek".  Een man met visie en ambitie...

donderdag 7 januari 2010

Witse.. maar dan in het echt

Elke zondagavond konden we meekijken in de interne keuken wanneer Witse een zoveelste moord oplost.  Alle details van het onderzoek en/of de privesefeer werden getoond.  Geen probleem want het is fictie.

Echter, in de rauwe realiteit gaan de media nu toch wel iets te ver.  In het onderzoek naar de moord op het jonge koppeltje Kevin & Shana zetten zowel de kranten als TV-stations alle middelen in om ons "midden in het onderzoek" te plaatsen.  Alle details worden gegeven, een advocaat komt enkele uren na de bekentenis van zijn "client" in geuren en kleuren vertellen wat deze man hem verteld heeft, kenissen-collega's-buren geven met ongeloof hun kijk op de zaak, helicopters worden ingezet om toch maar de meest exclusieve beelden te schieten, enz...
STOP !
Maak een onderscheid tussen fictie en realiteit.  Geef op een neutrale, niet voyeuriste manier verslag over deze zaak.

zondag 3 januari 2010

Ieder voor zijn eigen deur

Vannacht weeral een stukske sneeuw uit de lucht gevallen. Tijdens een wandeling door het dorp - op zoek naar een bakker die nog niet uitverkocht was - waren er nog maar weinig voetpaden bewandelbaar gemaakt. Wegen zijn de verantwoordelijkheid van gemeente of provincie. Zouden ze ook niet kunnen instaan voor het ruimen van de voetpaden. Welke eenpuntenpartij politieke partij zet dit "maatschappelijk thema" op zijn programma ?

Om te lachen ?

Ten tijde van mijn Dijlespurters aktiviteiten kreeg ik het verwijt op de website (blogs) aandacht te besteden aan o.a. een renner die tijdens een stage in een zeeëgel was getrapt of een renner die tijdens de vakantie zijn voet aan scherp glas had gesneden. "Men" vond dat niet relevant genoeg om daar te vermelden. Alles was goed om kritiek te geven...
Groot was mijn verbazing toen ik vorige week het clubblad van de Dijlespurters in handen kreeg ... nou jou clubblad... 't was meer een "moppenboek"... zou "men" dat dan wel relevant vinden ?